సమజాన్ని విచ్ఛిన్నం చేసే చట్టం

.

The translations of EPW Editorials have been made possible by a generous grant from the H T Parekh Foundation, Mumbai. The translations of English-language Editorials into other languages spoken in India is an attempt to engage with a wider, more diverse audience. In case of any discrepancy in the translation, the English-language original will prevail.

 

పౌరసత్వ సవరణ బిల్లు  (సి.ఎ.బి.) ను పార్లమెంటు ఉభయ సభలు ఆమోదించాయి. అయితే ఈ బిల్లు రాజ్యాంగ మౌలిక స్వరూపానికి విఘాతం కలిగిస్తుంది. సమాజాన్ని విడదీస్తుంది. కపటంతో కూడిన ఈ చట్టం అత్యధిక సంఖ్యాక మతంవారి ఆధిపత్యం కొనసాగే, ముస్లింలను పరిహరించే అంటే బీజేపీ ఇంత కాలంగా ప్రయత్నిస్తున్న హిందుత్వ వ్యవస్థను ఏర్పాటు చేయడానికి ఉద్దేశించింది. ఈ చట్టం వివక్షా పూరితమైంది. ఏకపక్షమైంది. భారతీయులు అంటే ఎవరు అన్న ప్రశ్న లేవనెత్తడానికి ఉద్దేశించింది. రాజ్యాంగ నిర్మాతలు ఆధునిక దేశం అవతరించాలని భావించారు. అందరికీ పౌరసత్వం ఉండాలని అనుకున్నారు. కానీ ప్రస్తుతం అధికారంలో ఉన్న పార్టీ తన హిందుత్వ సిద్ధాంతానికి అనువుగా సంకుచిత వ్యవస్థ ఏర్పాటు చేయడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. ఇది క్రూరమైన వైపరీత్యం. అయితే ఇందులో ఆశ్చర్యపడవలసింది ఏమీ లేదు. ముస్లింలు అధిక సంఖ్యలో ఉన్న మూడు పొరుగు దేశాలలో పీడనకు గురవుతున్న అల్పసంఖ్యాకవర్గాల వారిని కాపాడే ముసుగులో పౌరసత్వ సవరణ చట్టం తీసుకొచ్చారు. అధికార పక్షం చెప్తున్న ఈ మానవతావాదాన్ని నిశితంగా పరిశీలిస్తే వారి బండారం బయటపడ్తుంది. ఇలాంటి చర్య రాజ్యాంగ బద్ధమైన ప్రజాస్వామ్యానికి పూర్తి విరుద్ధమైంది అని కూడా రుజువు అవుతుంది.

ఈ చట్టం తీసుకు రావడంలో ప్రధాన లక్ష్యం ముస్లింలు అత్యధిక సంఖ్యలో ఉన్న అఫ్గానిస్థాన్, బంగ్లా దేశ్, పాకిస్తాన్ లో మతపరమైన పీడనకు గురై వలస వచ్చిన హిందువులు, బౌద్ధులు, జైనులు, క్రైస్తవులకు రక్షణ కల్పించడమేనన్న వాదన పైకి చూడడానికి గొప్ప ఉపశమనం కల్పించేదిగా, హర్షణీయమైందిగా కనిపిస్తుంది. ఈ మూడు దేశాలనే ఈ మహత్తర కార్యానికి ఎంపిక చేయడంలో ఉద్దేశం అవి ఇస్లామిక్ దేశాలు కావడమే. అయితే ఇందులోనూ కొన్ని మతాల వారిని, కొన్ని పొరుగు దేశాలను మినహాయించడంలో హేతుబద్ధత, రాజ్యాంగ నిబద్ధత ప్రశ్నార్థకం అవుతోంది. ప్రభుత్వం పేర్కొన్న మూడు దేశాలు ముస్లిం దేశాలు, ఇస్లామిక్ దేశాలు కనక అక్కడ అల్పసంఖ్యాక వర్గాల వారు పీడనకు గురవుతున్నారు కనక వారికి రక్షణ కల్పించాలని నిర్ణయించామని ప్రభుత్వం చెప్తోంది. ఇదే సూత్రాన్ని అనుసరించి శ్రీలంక, భూటాన్ నుంచి వలస వచ్చే వారిని కూడా చేర్చి ఉండాలి. ఎందుకంటే ఈ రెండు దేశాల్లో బౌద్ధం రాజ్య ధర్మం (మతం)గా ఉంది. శ్రీలంక నుంచి శరణార్థులుగా వచ్చిన అనేక మంది తమిళులు భారత్ లో ఉంటున్నారు. వీరిలో హిందువులూ ఉన్నారు. ముస్లింలూ ఉన్నారు. శ్రీలంకలో అల్పసంఖ్యాక వర్గాల వారిపై అధిక సంఖ్యాకులు దాడులు చేసిన ఉదంతాలూ ఉన్నాయి. అయితే కేంద్ర ప్రభుత్వం పాకిస్తాన్ లో అహమదీయులను, అఫ్గానిస్థాన్ లో హజారాలను పీడనకు గురి చేస్తున్న వాస్తవాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకోలేదు. అలాగే మైన్మార్ లో రోహింగ్యాలు పీడనకు గురవుతున్నారు. చట్టం ముందు అందరూ సమానులేనని చెప్పే రాజ్యాంగంలోని 14వ అధికరణం ప్రకారం మతం ఆధారంగా పౌరసత్వం ఇచ్చే అవకాశం అసలు ఉందా? నిజానికి రక్షణ కల్పించడం కొందరికి మాత్రమే వర్తించే సూత్రం అవుతుందా? ఈ చట్టంలో కొట్టొచ్చినట్టు కనిపించే ప్రధాన లోపం ఇదే. పైగా ఈ చట్టంలో మతపరమైన పీడన అంటే ఏమిటో నిర్వచించలేదు. లేదా పీడన అంటే ఏమిటో సరైన అంచనా కూడా లేదు. ఒక వేళ పీడనకు గురవుతున్న వారిని రక్షించడమే ఈ చట్టం ఉద్దేశం అయి ఉంటే ఇది విస్తృతంగా అన్ని వర్గాలకూ వర్తింప చేయాల్సింది. పీడనకు గురవుతున్న కొన్ని మతాలను మాత్రమే ప్రత్యేకంగా పేర్కొనడం పెద్ద లోపమే. పీడనకు గురవుతున్న నాస్తికులను, నిరీశ్వర వాదులను కూడా ఈ చట్టం విస్మరించింది. ఇతర రకాల పీడననూ పరిగణించలేదు. పరిపాలనా పరమైన చర్యల ద్వారానో, లేదా ఐక్య రాజ్య సమితి ఒప్పందాలను అమలు చేయడం ద్వారానో ఈ పని చేయడానికి అవకాశం ఉండనే ఉంది. ప్రత్యేకమైన చట్టం అవసరమే లేదు.

మొత్తం మీద ఈ చట్టం ఉద్దేశం పొరుగు దేశాల్లో మత పరమైన పీడనకు గురవుతున్న వారిని కాపాడడం కాదని, మన దేశంలో ఉన్న నిర్దిష్ట మైనారిటీ మతస్థులకు వ్యతిరేకంగా వ్యవహరించే భావజాలంపై ఆధారపడింది మాత్రమేనని రుజువవుతోంది. పొరసత్వ సవరణ బిల్లును జాతీయ పౌరుల జాబితాతో విడదీసి చూడడానికి వీలు లేదు. పౌరుల జాబితాను దేశవ్యాప్తంగా అమలు చేయాలని అధికార పార్టీ భావిస్తోంది. అధికార పార్టీ నాయకులు చేస్తున్న ప్రకటనలనుబట్టి చూస్తే పౌరసత్వ సవరణ చట్టం, జాతీయ పౌరుల జాబితా మధ్య విడదీయరాని సంబంధం ఉన్నట్టు స్పష్టంగా తేలిపోతోంది. పౌరసత్వ సవరణ చట్టం అసలు లక్ష్యం జాతీయ పౌరుల జాబితాలో లేని ముస్లింలకు మినహా మిగతా మతాల వారికి రక్షణ ఉంటుందని ఈ నాయకులు చెప్పకనే చెప్తున్నారు. వారికి పౌరసత్వం ఉంటుందనే చెప్తున్నారు. చట్టపరంగా ఎన్ని హామీలున్నప్పటికీ ఆచరణలో ఈ చట్టం నిర్దిష్ట వర్గానికి వ్యతిరేకం అన్నది మాత్రం నిజం. మతం ఆధారంగానే పౌరసత్వం ఉంటుందని దాపరికం లేకుండానే చెప్తున్నారు. ఈ పరిధిలోకి రాని వారిలో అభద్రతా భావం పెరిగిపోతుంది. ఇప్పటికే ముస్లింలను రెండవ శ్రేణి పౌరులుగా చూస్తున్నారు. ఇక వారు చట్టరీత్యానే పౌరసత్వం లేని వారిగానో, ఏ దేశానికీ చెందని వారిగానో మిగిలిపోతారాన్న భయాందోళనలకు ఆస్కారం కలుగుతోంది. అధికార పక్షం అధిక సంఖ్యాక మతం వారిని సంఘటితం చేసి "ఇతరుల"ను దూరంగా ఉంచడానికి తీసుకొచ్చిన ఈ చట్టం విచ్ఛిన్నకరమైంది, సంకుచితమైంది. వైవిధ్యంతో కూడిన సమాజంలో చీలికలు తేవడానికి ఉద్దేశించింది. అసలే చీలికలు వాలికలుగా ఉన్న మన దేశంలో ఇలాంటి చట్టాలు మరింత ప్రమాదకరం. ఈ వైరుధ్యాలను ఏదో ఒక లాగా ఎదుర్కోగలమన్న అధికార పక్షంలోని డొల్లతనం అస్సాంలో చెలరేగిన ఆందోళనలవల్ల నిరూపితమైంది. వైవిధ్యాలు, అసమానతలు, ఘర్షణలు ఒక వర్గాన్ని మరో వర్గానికి వ్యతిరేకంగా రెచ్చగొట్టే రాజకీయ ధోరణులు సుస్థిరతకు దోహద పడవు. ఇది ప్రయోగశాలలో ప్రయోగాలు చేయడమంత సులభమైన వ్యవహారం కాదు. ఇవి విచ్ఛిన్నకర ధోరణులు ప్రబలడానికి తోడ్పడతాయి. సమాజంలో శాంతి-సామరస్యం దెబ్బ తింటుంది. సమాజంలో వైషమ్యాలను కుమ్మరి ఆవంలా నిరంతరం కొనసాగించాలని అధికార పక్షం భావిస్తోంది. ఇలాంటి వైఖరిని హిందువులలోని అత్యధిక సంఖ్యాకులే సహించరు. అందువల్ల రాజ్యాంగంలో పొందుపరచిన విలువలను కాపడాడానికి ఈ చట్టాన్ని ముక్త కంఠంతో వ్యతిరేకించవలసిన అవసరం ఉంది.

Comments

(-) Hide

EPW looks forward to your comments. Please note that comments are moderated as per our comments policy. They may take some time to appear. A comment, if suitable, may be selected for publication in the Letters pages of EPW.

Using ordinance to protect freedom of expression from foul speech may result in damaging decent communication.

Only an empowered regulator can help boost production and cut coal imports.

Biden’s policy of the “return to the normal” would be inadequate to decisively defeat Trumpism.

*/ */

Only a generous award by the Fifteenth Finance Commission can restore fiscal balance.

*/ */

The assessment of the new military alliance should be informed by its implications for Indian armed forces.

The fiscal stimulus is too little to have any major impact on the economy.

The new alliance is reconfigured around the prospect of democratic politics, but its realisation may face challenges.

A damning critique does not allow India to remain self-complacent on the economic and health fronts.

 

The dignity of public institutions depends on the practice of constitutional ideals.

The NDA government’s record in controlling hunger is dismal despite rising stocks of cereal.

 

Back to Top