ஆழமாகும் பொருளாதார மந்தம்

பொருளாதாரத்தில் உள்ள கூட்டு தேவையைப் புதுப்பிக்க ஒரு வலுவான விரிவான நிதி ஊக்கம் தேவைப்படுகிறது.

The translations of EPW Editorials have been made possible by a generous grant from the H T Parekh Foundation, Mumbai. The translations of English-language Editorials into other languages spoken in India is an attempt to engage with a wider, more diverse audience. In case of any discrepancy in the translation, the English-language original will prevail.

 

அரசு பல்வேறு நடவடிக்கைகள் எடுத்தபோதும், இந்திய பொருளாதார மந்த நிலை 2019 ஜூலை - செப்டம்பரில் மேலும் ஆழமாகி உள்ளது. 2019-20 நிதியாண்டின் இரண்டாவது காலாண்டில் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் (ஜிடிபி) ஒட்டுமொத்த வளர்ச்சி 4.5%ஆக உள்ளது. இதுவே முதல் காலாண்டில் 5% ஆகும். இந்த காலத்தில் 3.6% புள்ளிகள் என்ற வீதத்தில் குறைந்து, தொடர்ச்சியாக ஆறாவது காலாண்டில் வளர்ச்சி விகிதம் குறைந்துள்ளது. தற்போதுள்ள ஜிடிபி வரிசையில், 4.5%ஆக உள்ள வளர்ச்சி விகிதம்தான் மிகவும் குறைவு. ஏனெனில் 2013ஆம் ஆண்டு நிதி ஆண்டின் நான்காவது காலாண்டில் 4.3%ஆக இருந்தது.

இது எதைக் குறிக்கிறது என்றால், தனியார் தேவை மிகவும் பலவீனமாக உள்ளது. அரசு அதிகபட்சமாக செலவு செய்தபோதிலும் இந்தச் சூழ்நிலை மிகவும் மோசமாகிக்கொண்டு இருக்கிறது. இதற்கான காரணம் என்னவென்றால் நுகர்வு அதிகமாகவில்லை. தனியார் முதலீடு நிலையாக உள்ளது. வரிசையாக அனுசரிக்கப்பட்ட ஆண்டு விகித அடிப்படையில் ஜிடிபி வளர்ச்சி 3.6%ஆக உள்ளது. செலவு போக்குகளின்படி, தனியார் இறுதி நுகர்வு செலவு 5%ஆக இரண்டாவது காலாண்டில் வளர்ந்துள்ளது. இது முதல் காலாண்டில் 3.1%ஆக உள்ளது. ஆனால் நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புற பகுதிகளிலிருந்து வரும் பல்வேறு துறைகளைச் சார்ந்த அடக்கமான நுகர்வுகளுக்கான ஆதாரங்களை வைத்துப் பார்க்கும்போது இந்த வளர்ச்சி முரண்பாடாக உள்ளது. இரண்டாவது காலாண்டில் ஒட்டுமொத்த நிலையான மூலதன உருவாக்கம் 1%ஆக இருந்தது. ஆனால் முதல் காலாண்டில் இந்த மதிப்பு 4%. ஆனால் அரசின் இறுதி நுகர்வு செலவினம் முதல் காலாண்டில் 8.8%ஆக இருந்தது. ஆனால் இரண்டாம் காலாண்டில் இது 15.6%ஆக அதிகரித்துள்ளது. பெருநிறுவனங்களின் கடன், வங்கிகளால் உருவாகும் இடர் தவிர்ப்பு, வங்கி அல்லாத நிதி நிறுவனங்களில் உள்ள நெருக்கடி ஆகியவை முதலீட்டு தேவையின் வழியில் குறுக்கே வந்துள்ளன. இந்தியாவில் பொருளாதாரம் முடக்கமாகி வருவதற்கான முக்கியமான காரணங்களுள் ஒன்று நிதி நிலைமைகள் மிகவும் இறுக்கமாகி உள்ளன. உலகளாவிய காரணங்கள் தவிர விநியோகப் பகுதியில் உள்ள சிக்கல் இதற்கு ஒரு காரணம். தேவைக்கான மந்தநிலைக்கான காலம் நீட்டிக்கப்படும்போது, குறைவான திறன் பயன்பாட்டிறகான நீண்ட காலம், முதலீட்டு சுற்றில் உள்ள தாமதம், நீண்ட கால திறமையான வளர்ச்சியில் உள்ள வீழ்ச்சி ஆகியவற்றை இது குறிக்கும்.

ஒட்டுமொத்த மதிப்பு கூட்டப்பட்ட பதங்களில் சொல்வதென்றால், முந்தைய காலாண்டில் 4.9%ஆக இருந்த பொருளாதார வளர்ச்சி 4.3%ஆக வளர்ந்துள்ளது. வளர்ச்சியில் ஒருவிதமான பின்னடைவை உற்பத்தித் துறைகள் பிரதிபலித்தன. இது மிகவும் கவலைக்குரியது. இரண்டாவது காலாண்டில் விவசாயத்துறை 2.1%ஆக வளர்ச்சி அடைந்துள்ளது. முதல் காலாண்டில் இந்த வளர்ச்சி 2%தான். முதல் காலாண்டில் 2.7%ஆக இருந்த சுரங்கத்துறை வளர்ச்சி இரண்டாவது காலாண்டில் 0.1% வளர்ந்துள்ளது. அதைப்போலவே உற்பத்தித் துறை முதல் காலாண்டில் 0.6% வளர்ந்தது, ஆனால் இந்த வளர்ச்சி இரண்டாவது காலாண்டில் 1% சுருங்கியுள்ளது. முதல் காலாண்டில் 8.6%ஆக இருந்த மின்னியல் மற்றும் இதர பொது பயன்பாடுகள் இரண்டாம் காலாண்டில் 3.6% ஆகக் குறைந்துள்ளது. முதல் காலாண்டில் 5.7%ஆக இருந்த கட்டுமானம் இரண்டாம் காலாண்டில் 3.3% ஆகக் குறைந்துள்ளது. வர்த்தகம், ஹோட்டல், போக்குவரத்து மற்றும் தொலைத்தொடர்பு ஆகியவற்றின் வளர்ச்சி முதல் காலாண்டில் 7.1%ஆக இருந்தது, பின்னர் இரண்டாம் காலாண்டில் 4.8%ஆக மாறியது. முதல் காலாண்டில் 5.9%ஆக இருந்த நிதிச்சேவைகள் துறையின் வளர்ச்சி இரண்டாவது காலாண்டில் 5.8%ஆக இருந்தது. அரசின் உதவியில் இயங்கும் பொது நிர்வாகம், பாதுகாப்புத்துறை மற்றும் பிற துறைகள் முதல் காலாண்டில் 8.5%ஆக இருந்தது, இரண்டாவது காலாண்டில் 11.6%ஆக மாறியது.

வீழ்ந்துவரும் பொருளாதார மந்தத்தினால் முறைசாரா துறைகளும் கூட பாதிக்கப்படலாம். ஆனால் அரசு ரீதியான புள்ளியியலினால் இது போதுமான வெளிக்கொணரப்படவில்லை. பொருளாதார மந்தத்தின் பாதிப்புக்களை தொழிலாளர் சந்தைகளும் அனுபவித்துள்ளன. இந்திய பொருளாதாரத்தை ஆய்வு செய்யும் மையத்தின் கருத்துப்படி, அக்டோபர் மாதம் வேலையில்லா திண்டாட்டத்தின் விகிதம் 8.45%ஆக உள்ளது. இதற்கு முந்தைய மாதங்களான செப்டம்பர் மற்றும் ஆகஸ்ட்டில் வேலையில்லா விகிதம் முறையே 7.16%ஆகவும் 8.19%ஆகவும் இருந்தது. இந்திய பொருளாதாரத்தை ஆய்வு செய்யும் மையத்தின், நுகர்வோர் பிரமிடுகளின் வீட்டுவாரியான ஆய்வறிக்கையின்படி, 2019ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் தொழிலாளர் சக்தியின் பங்கு 77 அடிப்படை புள்ளிகளாக சுருங்கி 42.37%ஆக உள்ளது. இந்திய பொருளாதாரத்தை ஆய்வு செய்யும் மையம் அதன் ஆராய்ச்சியை தொடங்கிய 2016ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதத்திலிருந்து இது மிகவும் அடிமட்டமாகும். இந்த மையம் 25 மாநிலங்களை ஆய்வு செய்தது. இவற்றுள் 15 மாநிலங்களில் தொழிலாளர் எண்ணிக்கை அக்டோபர் மாதத்தைவிட நவம்பர் மாதம் குறைந்துவிட்டது. வேலைகளும் வருமான இழப்புகளும் நுகர்வோர் தேவையை குறைத்துவிட்டன. இவற்றுள் முக்கியமான காரணங்களுள் ஒன்று கிராமப்புற வீழ்ச்சி.

முதல் காலாண்டில் பொருளாதாரத்தில் நடந்திருக்கவேண்டிய தேவை புகுத்தல், இன்னும் நடைபெறவில்லை. எனவே கிராமப்புறத்துறைக்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டிய அவசரத்தேவை உள்ளது. பிரதான் மந்திரி கிசான் சம்மான் நிதி யோஜனா சரியாக அமல்படுத்தப்படவில்லை. மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு திட்டத்தில் பணியாளர்களுக்கு அளிக்கப்பட வேண்டிய நிலுவைத்தொகையும் அளிக்கப்படவில்லை. இந்த தொகையானது 25 ஆயிரம் கோடி ரூபாயைத் தாண்டியுள்ளது. இந்தக் குழப்பத்திலிருந்து வெளியே வருவதற்கு, வருமானம் மற்றும் நுகர்வு புதுப்பித்தலுக்குத் தேவைப்படும் ஒட்டுமொத்த வேலைவாய்ப்பையும் உருவாக்கவேண்டும். ஆனால் இது அவ்வளவு எளிதில் நடக்காது. எளிதான உள்நாட்டு நிதி சூழல்களுக்கு, நேர்மறையான நிதி உத்வேகங்கள் மற்றும் விநியோகத்தில் உள்ள தடைகளை எளிதாக்குவது ஆகியவற்றினால் தீவிர உணர்வுகள் மீண்டும் தூண்டப்படலாம். விரிவான நிதிக் கொள்கை நிலையாக செயல்பட்டு, ஒட்டுமொத்த தேவையை அதன் இலக்கில் சரியாக நிலைநிறுத்த முடியும். பரிமாற்றம் இலகுவாக இருக்கும்போது பணக்கொள்கை சிறப்பாக அமையும். ஆனால் தற்போதுள்ள இடரைத் தவிர்க்கும் நிதி அமைப்பில் இவ்வாறு நடப்பதில்லை. உண்மையான பொருளாதாரத்தில் பணப்புழக்கத்திற்கு குறைவான தாக்கம் உள்ளது. பணவீக்கம் உயரும் சூழலில், வட்டி விகிதங்கள் குறையும் என்ற எதிர்பார்ப்புக்கள் உள்ளது. ஆனால் இதற்கு மாற்றாக, டிசம்பர் மாதம் 5ஆம் தேதி இந்திய ரிசர்வ் வங்கி ரெப்போ விகிதத்தின் மீதான வட்டி விகிதத்தில் தற்போதைய நிலையை நீடித்தது. பொருளாதாரத்தை புதுப்பிக்க கடந்த 9 மாதங்களில் 135 அடிப்படை புள்ளிகளை, கொள்கை ரெப்போ விகிதத்தில் மத்திய வங்கி குறைத்துள்ளது. 2020க்கான நிதி ஆண்டு முன்னெச்செரிக்கையில் ஜிடிபி வளர்ச்சி 5% என இது கணக்கிட்டுள்ளது. முன்னர் இந்த வளர்ச்சி விகிதம் 6.1% என கணக்கிடப்பட்டது. சில்லரைப் பணவீக்கம் 2020 நிதி ஆண்டுக்கான இரண்டாம் பாதியில் 5.1%-4.7% ஆக உள்ளது. ஆனால் இந்த விகிதம் முன்னர் 3.5%-3.7%ஆக காண்பிக்கப்பட்டது. அக்டோபர் மாதம் இறுதிவரை, முதல் ஆண்டு இலக்கில் நிதிப் பற்றாக்குறை ஏற்கெனவே 100%ஐ தாண்டிவிட்டது. பொருளாதாரத்தின் நிலையுடன் ஒப்பிடும்போது, அரசு செலவினத்திற்கு இது மிகவும் யதார்த்த ரீதியானது. இது வளர்ச்சி விகிதத்தை மேலும் குறைவாக்கும்.

 

Comments

(-) Hide

EPW looks forward to your comments. Please note that comments are moderated as per our comments policy. They may take some time to appear. A comment, if suitable, may be selected for publication in the Letters pages of EPW.

Using ordinance to protect freedom of expression from foul speech may result in damaging decent communication.

Only an empowered regulator can help boost production and cut coal imports.

Biden’s policy of the “return to the normal” would be inadequate to decisively defeat Trumpism.

*/ */

Only a generous award by the Fifteenth Finance Commission can restore fiscal balance.

*/ */

The assessment of the new military alliance should be informed by its implications for Indian armed forces.

The fiscal stimulus is too little to have any major impact on the economy.

The new alliance is reconfigured around the prospect of democratic politics, but its realisation may face challenges.

A damning critique does not allow India to remain self-complacent on the economic and health fronts.

 

The dignity of public institutions depends on the practice of constitutional ideals.

The NDA government’s record in controlling hunger is dismal despite rising stocks of cereal.

 

Back to Top