ஆர்சிஇபி (மண்டல விரிவான பொருளாதார ஒப்பந்தம்) இல்லாத பொருளாதாரம்

.

மண்டல விரிவான பொருளாதார ஒப்பந்தத்தை விட்டு இந்தியா வெளிவருவதால், அதன் வீழும் பொருளாதாரத்தை சீரமைப்பதற்கான சாத்தியங்கள் குறைவு. மண்டல விரிவான பொருளாதார ஒப்பந்தத்தை விட்டு இந்திய அரசு வெளியேறுவதை எத்தகைய குணமாக நாம் கருத முடியும்? தங்களது வாழ்வாதாரத்தில் இத்தகைய தடையற்ற வர்த்தக உடன்படிக்கைகள் எவ்வாறு மோசமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்று இந்தியப் பொதுமக்கள் தங்கள் கவலைகளை வெளிப்படுத்தி தேர்தல் முடிவுகளை அளித்தார்கள். இதன் விளைவாக இந்த முடிவை இந்திய அரசு எடுத்துள்ளதா? இத்தகைய பலஅம்ச பேச்சுவார்த்தைகள் பிராந்திய (பொருளாதார) அதிகாரத்திற்கு இலாபம் ஈட்டுபவை என்ற தூண்டுதல்களுக்கு இரையாகாமல் அரசின் சுயேட்சையான அரசியல் உறுதிப்பாட்டிற்கு கிடைத்த வெற்றியா? அல்லது உலகளாவிய பொருளாதாரத்தின் உயர்மட்ட ஆட்டக்காரர்களின் செயல்தந்திர நலன்களால் வற்புறுத்தப்பட்டதா? எதுவாயினும் சரி, இந்த வர்த்தக அமைப்பிலிருந்து தைரியமாக வெளியேறியதற்காக ஆளும் அரசை நாம் பாராட்டியே ஆகவேண்டும். இந்த வர்த்தக அமைப்பு உலகவர்த்தகத்தில் ஐந்தில் இரண்டு பங்கினை ஆக்கிரமிக்கிறது. துரதிருஷ்டவசமாக, வரலாற்று ரீதியாகப் பார்க்கையில், இந்த துணிச்சல் சற்று மட்டுப்படுகிறது. ஏனெனில் அரசின் இந்த முடிவு அரசியல் ரீதியாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. எந்த விதமான பொருளாதார ஒருமைப்பாட்டு கொள்கையும் வலியுறுத்தப்படாமல் மேல்மட்டத்தில் எடுக்கப்பட்ட முடிவுபோல் தெரிகிறது.

மண்டல விரிவான பொருளாதார ஒப்பந்தமானது ஆசிய பசிபிக் பிராந்தியத்தின் மற்ற பிராந்திய வர்த்தக ஒப்பந்தங்களைப் போல் ஆசியான் (தென் கிழக்கு ஆசிய நாடுகளுக்கான கூட்டமைப்பு)அமைப்பை மையப்படுத்தியது. இந்தப் பிராந்தியத்தில் கடந்த பத்து ஆண்டுகளாக ஆசியான் அமைப்பு பல்வேறு வர்த்தகம் தொடர்பான பேச்சுவார்த்தைகளையும் செயல்தந்திரங்களையும் வழி நடத்தியுள்ளது. இருப்பினும், மலிவான விலையில் பொருட்களை திணித்தல் போன்ற பிராந்திய வர்த்தகத்தின் ஒட்டு மொத்த விவகாரங்களை தீர்த்து வைக்க ஆசியான் தவறியுள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக, சீனா தங்களது குறைந்த விலையிலான பொருட்களை இந்தியாவிற்குள் திணிப்பதற்கு சிங்கப்பூரை ஒரு வழியாகப் பயன்படுத்துகிறது. சிங்கப்பூருடன் இந்தியாவிற்கு தடையற்ற வர்த்தக உடன்படிக்கையும் இரட்டை வரிவிதிப்பு தவிர்ப்பு ஒப்பந்தங்களும் உண்டு. இதனை இந்தியா புரிந்துகொண்டாலும், இந்தச் செயல் கட்டுப்பாடு இல்லாமல் தொடர்கிறது. இந்தியா கையெழுத்திட்ட பல்வேறு தடையற்ற வர்த்தக உடன்படிக்கைகளில் “பொருளின் தோற்றம்” குறித்த வரையறை இல்லை. இதனால் எங்கு பொருட்கள் திணிக்கப்படுகின்றன என்று கண்டறிவது சிரமமாக உள்ளது. ஆர்சிஇபியில் இத்தகைய ஒரு பிரிவு வேண்டும் என்று இந்தியா வலியுறுத்தியது. இதனால் இந்த பங்குதாரத்துவத்தில் இந்தியா இருப்பது இந்தப் பிராந்தியத்தின் ஒட்டுமொத்த வர்த்தக ஏற்பாடுகளுக்கும் ஏற்றதாக இருக்கும். அப்படியென்றால் ஆர்சிஇபி இந்தியாவிற்கு தவறவிட்ட சந்தர்ப்பமா? ஆர்சிஇபியிலிருந்து வெளிவருவது பிராந்தியத்திற்கு உள்ளே இருந்த வர்த்தக பங்குதாரராக இந்தியாவின் நம்பகத்தன்மையை பாதிக்குமா? பிராந்தியத்திற்கு உள்ளேயே வர்த்தகம் செய்வது பொருளாதார நலனுக்கு சிறந்தது என்றால் இந்திய அரசு அந்தக் குழுமத்திலிருந்து வெளியே வராமல், அந்தக் குழுமத்திலேயே இருந்துகொண்டு சாதகமான பேச்சுவார்த்தைகள் நடத்துவதில் ஏன் அக்கறை காட்டவில்லை?

To read the full text Login

Get instant access

New 3 Month Subscription
to Digital Archives at

₹826for India

$50for overseas users

Comments

(-) Hide

EPW looks forward to your comments. Please note that comments are moderated as per our comments policy. They may take some time to appear. A comment, if suitable, may be selected for publication in the Letters pages of EPW.

Biden’s policy of the “return to the normal” would be inadequate to decisively defeat Trumpism.