ISSN (Print) - 0012-9976 | ISSN (Online) - 2349-8846

விசாரணையின் கீழ் ரஃபேல் தீர்ப்பு

ஆட்சியிலிருக்கும் அரசாங்கம் அனுமதிக்கும் அளவிற்கே நீதிமன்றம் நீதிக்கான முனைப்புடன் செயல்படும்.

 

The translations of EPW Editorials have been made possible by a generous grant from the H T Parekh Foundation, Mumbai. The translations of English-language Editorials into other languages spoken in India is an attempt to engage with a wider, more diverse audience. In case of any discrepancy in the translation, the English-language original will prevail.

 

ரஃபேல் பேரம் குறித்து ஆராய புலனாய்வுக் குழு ஒன்றை அமைக்க மறுத்துவிட்ட உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பில் ஓர் அவசரமும், அரைகுறைத்தன்மையும் இருக்கின்றன. இதிலுள்ள பல தவறுகளை ஏற்கனவே விமர்சகர்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர். அவற்றுள் எல்லாவற்றையும் விட முக்கியமானது, பேரம் குறித்த அறிக்கையை இந்தியாவின் தலைமை கணக்குத் தணிக்கையாளர் ஏற்கனவே நாடாளுமன்றத்தின் பொதுக் கணக்குக் குழுவிடம் சமர்ப்பித்துவிட்டார் என்று நீதிமன்றம் நம்பியதாகும். பார்த்தமாத்திரத்திலேயே கண்ணுக்குத் தெரியும் இந்தத் தவறு அனைவரின் கவனத்தைக் கவர்ந்தது. நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பானது கேள்விக்குரிய பல அனுமானங்களின் மற்றும் சட்டரீதியாக அலசி ஆராய்தலை தவிர்த்ததன் அடிப்படையிலானதாகும்.

இந்தத் தவறுகளை மேலும் மோசமாக்கும் விஷயம் என்னவெனில் இந்த வழக்கை நீதிமன்றம் நடத்திய விதம்தான். தொடக்கத்தில் தொடுக்கப்பட்ட வழக்கு மிக பலவீனமானது மற்றும் அத்தகைய வழக்குகள் நிராகரிக்கப்படவேண்டியவை என்றபோதிலும் விரிவான, அதிக விவரங்கள் வருகிறவரை நீதிமன்ற இந்த வழக்கை உயிர்ப்புடன் வைத்திருந்தது. ஆனாலும் விசாரணை முழுவதிலுமே ஆழமான புலனாய்வு தேவை என்பதில் நீதிமன்றத்திற்கு சம்மதமில்லை.

வழக்கு விசாரணைகளின்போது நடந்தவை நீதிமன்றத்தை சிறப்பிப்பதாக இல்லை. முதலில், விலை தொடர்பான விஷயத்தை ஆராய விரும்பவில்லை என்று கூறிய நீதிமன்றம் பின்னர் மனதை மாற்றிக்கொண்டு விலை குறித்த விவரங்களை ‘’முத்திரையிட்ட உறையில்’’ சமர்ப்பிக்கும்படி அரசாங்கத்தை கேட்டுக்கொண்டது. இரண்டாவதாக, இப்படி ‘’முத்திரையிடப்பட்ட உறையில்’’ விலை விவரங்கள் சமர்பிக்கப்பட்டதில் அரசாங்கத்தின் பெரும்பாலான வாதங்கள் அந்த முத்திரையிடப்பட்ட உறையிலிருந்த ஆவணங்களில் இருந்ததன. ஆக, வழக்கு தொடர்ந்தவர்களுக்கு அதிலுள்ள விவரங்களை மறுக்க வாய்ப்பே இல்லாதுபோய்விட்டது. இதுவே தலைமை கணக்குத் தணிக்கையாளர் மற்றும் பொது கணக்குக் குழு தொடர்பான தவறுக்கான காரணம் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. அரசாங்கம் தெரிந்தே நீதிமன்றத்தை தவறான திசையில் செலுத்தியதா அல்லது அந்த பத்தியை நீதிமன்றம் தவறாக விளக்கியதா என்பது இன்னமும் தெளிவாகவில்லை. இரண்டில் எதுவாக இருந்தாலும் அது நீதிமன்றத்திற்கு பெருமை சேர்ப்பதாக இல்லை. அரசாங்கம் சொன்னவற்றை மறுப்பதற்கான வாய்ப்பை எதிர்த் தரப்பிற்கு நீதிமன்றம் தந்திருக்கவேண்டும். அது ‘’முத்திரையிடப்பட்ட உறையில்’’ இருந்தது என்பதால் அதை அப்படியே ஏற்க வேண்டியதில்லை.

மூன்றாவதாக, ராணுவ தளவாடங்கள் குறித்த கேள்விகள் தங்களது நிபுணத்துவத்திற்கு அப்பாற்பட்டது என்று நீதிமன்றம் கூறியபோதிலும் இந்திய விமானப் படைக்கு தஸால்ட் ரஃபேல் போர் விமானங்கள் அவசியம் என்று  கருத்து கூறுவதை நீதிமன்றத்தால் தவிர்க்கமுடியவில்லை. அந்தக் கருத்து, விசாரணையின்போது விமானப் படை அதிகாரிகளுடன் எந்த திட்டமிடலும் இல்லாமல் தாறுமாறாக ‘’உரையாடியதன்’’ அடிப்படையில் சொல்லப்பட்டதாகத் தோன்றுகிறது. இந்தக் கூற்றுகள் சத்திய பிரமாணத்தின் அடிப்படையிலோ அல்லது அதிகாரப்பூர்வமாக எழுத்து வடிவில் பதிவுசெய்யப்பட்டவையோ அல்ல. ஓர் விசாரணை நீதிமன்றத்தில் இந்தக் கூற்றுகள் எந்தக் கேள்விக்கும் இடமின்றி தள்ளுபடி செய்யப்பட்டிருக்கும். ஆனாலும் உச்ச நீதிமன்றமானது பேரம் குறித்த புலனாய்வை மறுப்பதற்கு இந்தக் கூற்றுகளையே நம்பிக்கையுடன் மேற்கோள் காட்டியது.

இதன் இறுதி முடிவு என்னவெனில், சர்ச்சையை முடிவுக்குகொண்டுவருவது அல்லது பொது வெளிக்கு உண்மையை கொண்டுவருவது என இல்லாமல் பேரம் குறித்த பல கேள்விகளுக்கு பதில் இல்லாமலே போகவிட்டதுடன் இத்தகைய பிரச்னைகளில் நீதி வழங்குவதில் தனக்குள்ள ஆற்றலையே உச்ச நீதிமன்றம் கேள்விக்குள்ளாக்கிக்கொண்டதுதான் மிச்சம்.

பணமதிப்புநீக்கம் முதல் நீதிபதி பிரிஜ்கோபால் ஹரிகிஷன் லோயாவின் சந்தேகத்திற்குரிய மரணம் வரையிலான சர்ச்சைக்குரிய விஷயங்களில் நரேந்திர மோடி தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயக கூட்டணியை எதிர்கொள்வதில் உச்ச நீதிமன்றத்திற்குள்ள தயக்கத்துடன் ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி ஆட்சியின் இறுதி ஆண்டுகளில் வெளியான ஊழல்களை புலனாய்வதில் அது காட்டிய தீவிரத்துடன் ஒப்பிடுகிறபோது இவை பற்றி ஆழமாக அறிந்திராத பார்வையாளருக்கு அதுவொரு முரணாகவே தோன்றும். இதிலிருந்து ஈவிரக்கமின்றி பெறப்படும் முடிவு இதுதான்: ஆட்சியிலிருப்பவர்கள் எந்த அளவிற்கு அனுமதிக்கிறார்களோ அந்த அளவிற்கே நீதிக்கான முனைப்பை நீதிமன்றத்தால காட்ட இயலும்.

ஆனால் இத்தகைய முடிவும் சில ஆழமான உண்மைகளை மறைத்துவிடக்கூடும். நீதிமன்றத்தின் தலையீடுகளுக்கு அடிப்படையாக இருக்கும் தலைமை கணக்குத் தணிக்கையாளர் அலுவலத்தின் அறிக்கைகள் இப்போதெல்லாம் வெளிவருவதோ அல்லது பொதுவெளியில் காணப்படுவதோ இல்லை. புலனாய்வுகளுக்கு உச்ச நீதிமன்றம் நம்பியிருக்கும் மத்திய புலனாய்வுக் கழகம் (சிபிஐ) அதீதமான அரசாங்கத் தலையீட்டின் காரணமாகவும், அதற்குள்ளேயே நடந்த தகராறுகளின் காரணமாகவும் முற்றிலுமாக நிலைகுலைந்திருக்கிறது. சிபிஐ-யை மேற்பார்வையிடவேண்டிய மத்திய கண்காணிப்பு ஆணையமோ பிரச்னைகள் கைமீறும் வரை வெறுமனே பார்த்துக்கொண்டிருந்தது. ஆக சட்டத்தின் கீழ் வேறு அமைப்புகள் ஏதுமில்லாத நிலையில் உச்ச நீதிமன்றத்தின் ரஃபேல் பேர விசாரணையானது, குறைபாடான தகவல்களின் அடிப்படையிலான மோசமான யூகமாக மட்டுமே அதிகபட்சம் இருக்கமுடியும்.

இந்த பேரத்தில் தவறான நோக்கம் ஏதுமில்லை என்று உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்திருப்பது மிகவும் ஆர்வத்தை கிளறும் விஷயம். அரசாங்கம் தனக்களித்த தகவல்களின் அடிப்படையில் தீர்ப்பளிப்பதில் உச்ச நீதிமன்றம் பெரும் அவசரத்தில் இருந்ததாகத் தெரிகிறது. ஒரு முழுமையான தீர்ப்பிற்குத் தேவைப்படும் இன்றியமையாத தகவல்கள் அனைத்தையும் தரவேண்டியது அரசாங்கத்தின் கடமை என்றாலும் அப்படி நடந்ததாகத் தெரியவில்லை. இத்தகைய சூழல்களில் இன்றியமையாத தகவல்களை நீதிமன்றம் கேட்டு பெற்றிருக்கவேண்டும். இந்த வழக்கில் ஒரு முழுமையான தீர்ப்பு இன்னமும் வரவேண்டியிருக்கிறது என்ற உணர்வே மேலிடுகிறது.

இந்த அமைப்புகளின் ஒத்துழைப்பு இருந்தாலும் நீதிமன்றத்தின் தலையீடு நீதியையோ அல்லது அரசமைப்புச்சட்ட இலக்குகளையோ அடைய உதவும் என்பதற்கு எந்த உறுதியும் இல்லை. உச்ச நீதிமன்றம் அவ்வளவு கோபத்தைக் காட்டிய 2ஜி அலைக்கற்றை ஒதுக்கீடு வழக்கே பிசுபிசுத்துபோய், குற்றம்சாட்டப்பட்ட அனைவரும் விசராணை நீதிமன்றத்தில் விடுவிக்கப்பட்டார்கள். இந்த வழக்கில் ஈடுபட்ட எந்த அமைப்பும், முகமையும் தங்களது தவறை ஒப்புக்கொள்ளவில்லை.

ஏதோவொரு கட்டத்தில், ரஃபேல் பேரம் போன்ற விஷயங்களில் தனது பங்கு குறித்து உச்ச நீதிமன்றம் முறையாக, சமநிலையுடன் அலசி ஆராய்ந்து மதிப்பிடவேண்டியிருக்கும். சட்டத் தகராறுகளில் அது சமநிலை கொண்ட நடுவரா? அல்லது உண்மையை வெளிக்கொண்டுவருவதற்கான பணியை செய்யும் பொது விசாரணையதிகாரியாக அது இருக்கிறதா? தனது வசதிக்கேற்ப இரண்டில் ஒன்றை அது தெரிவுசெய்துகொள்ள முடியுமா? இப்போது அதுவே கூர்மையான ஆய்விற்கு கீழிருக்கும் நிலையில் தன்னைத்தானே ஆய்ந்துகொள்வதை அது இனியும் தள்ளிப்போட முடியாது.

Comments

(-) Hide

EPW looks forward to your comments. Please note that comments are moderated as per our comments policy. They may take some time to appear. A comment, if suitable, may be selected for publication in the Letters pages of EPW.

Back to Top